ย้อนรอยแผ่นดินพระจอมเกล้าฯ เรื่องเล่าจากพงศาวดาร ราชทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศส

ย้อนรอยแผ่นดินพระจอมเกล้าฯ เรื่องเล่าจากพงศาวดาร ราชทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศส

ภาพถ่ายคณะราชทูตสยามที่เดินทางไปเจริญทางพระราชไมตรี สมัยรัชกาลที่ ๔ พุทธศักราช ๒๔๐๔ ทั้งหมดนี้เก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (The Bibliothèque nationale de France) ณ กรุงปารีส

   ย้อนรอยแผ่นดินพระจอมเกล้าฯ : เรื่องเล่าจากพงศาวดาร ราชทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศส

     ราชอาณาจักรสยามกับฝรั่งเศสเริ่มมีความสัมพันธ์ระหว่างกันตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และพระเจ้าหลุยส์ที่ ๑๔ ซึ่งได้ทรงส่งราชทูตมาเจริญทางพระราชไมตรีกับสยามเมื่อปี ๒๒๒๘ ต่อมาราชทูตสยาม (โกษาปาน) ได้เดินทางไปเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ ๑๔ ณ พระราชวังแวร์ซายส์ เมื่อปี ๒๒๒๙ ภายหลังรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ความสัมพันธ์ระหว่างราชอาณาจักรสยามกับฝรั่งเศสก็เสื่อมลง จนกระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสยามกับฝรั่งเศสก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง จากการที่ราชอาณาจักรสยามทำสนธิสัญญากับสหราชอาณาจักร หรือที่รู้จักกันในนาม “สนธิสัญญาเบาว์ริง” ทำให้ประเทศตะวันตกอื่น ๆ ทยอยเข้ามาทำสนธิสัญญากับราชอาณาจักรสยามในทำนองเดียวกันนี้ ฝรั่งเศสซึ่งในขณะนั้น ตรงกับสมัยจักรพรรดินโปเลียนที่ ๓ ได้ส่งราชทูตมาเจริญทางพระราชไมตรี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริแต่งคณะราชทูตสยามให้เชิญพระราชสาส์นและเครื่องมงคลราชบรรณาการไปถวายพระจักรพรรดิ เป็นการตอบแทน จึงโปรดเกล้าฯ ให้ส่งคณะราชทูตไปยังประเทศฝรั่งเศส ในปี ๒๔๐๔ นำโดย พระยาศรีพิพัฒน์ (แพ  บุนนาค) เป็นราชทูต เจ้าหมื่นไวยวรนารถ (วร  บุนนาค) เป็นอุปทูต พระณรงค์วิชิต (จอน  บุนนาค) เป็นตรีทูต เชิญพระราชสาส์น และเครื่องมงคลราชบรรณาการไปถวายแด่พระจักรพรรดิฯ  ณ พระราชวังฟงแตนโบล

    ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ของเจ้าพระยาทิพากรวงษ์ (ขำ  บุนนาค) ไม่ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในคราวนี้ไว้ หากมีรายละเอียดเหตุการณ์ ปรากฏอยู่ในประชุมพงศาวดารภาคที่ ๓๐ จดหมายเหตุของพระณรงค์วิชิต (จอน บุนนาค) เรื่องราชทูตไทยไปประเทศฝรั่งเศส ในรัชกาลที่ ๔ เมื่อปีระกา พุทธศักราช ๒๔๐๔ เล่าถึงการเข้าเฝ้าสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ ๓ ไว้ความว่า

“...วันพฤหัสบดีเดือน ๘ แรม ๕ ค่ำ เวลาเช้า ๒ โมงมองติคนีพาขุนนางเจ้าพนักงารมารับเครื่องมงคลราชบรรณาการ ไปตั้งที่พระราชวังฟอเตลโปล ราชทูตจึงให้หลวงอินทรมนตรี ขุนมหาสิทธิโวหาร แต่งตัวตามบันดาศักดิ์ ๒ นายกำกับไปจะได้จัดตั้งด้วย ครั้นเวลาบ่าย ๒ โมงครึ่ง มาเชอวายยางขุนนางฝ่ายทหาร ๑ มารอนเตลริศ ขุนนางฝ่ายกรมท่า ๑ มองติคนี ๑ สามคนจักรถมารับทูตานุทูตที่โฮเต็ล ๕ รถ เทียมม้า ๔ ม้า สารถีขับรถใส่หมวกภู่ทอง ใส่เสื้อปักทองขับรถละ ๒ คน ราชทูต อุปทูต ตรีทูต แต่งตัวใส่สนับเพลานุ่งยกทอง คาด เข็ดขัด คาดกรองทอง ใส่เสื้อเยียระบับอย่างน้อยชั้นใน เสื้อกรุยกรองทองชั้นนอก ราชทูตขัดกระบี่ฝักทองคำลงยา ใส่มาลามีพระตราจอมเกล้าประดับเพ็ชร์ อุปทูตขัดกระบี่ฝักนาคบ้างทองคำประดับพลอย ใส่มาลา มีพระตราจอมเกล้าประดับทับทิม ตรีทูตขัดกระบี่ฝักกาไหล่ทอง ใส่ทรงประพาสมีพระตราปิ่นเกล้าทองคำ บาดหลวงลุยวิศลอนนาดีล่าใหญ่ นายสรรพวิชัย หมื่นจักรวิจิตร นายสมบุญบุตรราชทูต นายชาย บุตรอุปทูต ขุนสมบัติบดี หลวงชาติสุรินทร์ ขุนจรเจนทเลล่าม นายเปีย ล่ามมหาดเล็ก นายเอี่ยมมหาดเล็ก แต่งตัวตามบันดาศักดิ์ ๑๒ คน รถที่หนึ่งเปนรถราชทูตเชิญหีบพระราชสาส์นขึ้นรถมีขุนนางไปด้วยในรถมาเชอวายยางขุนนางฝ่ายทหาร ๑ มองติคนี ๑ บาดหลวงลุยวิศ ลอนนาดี๑รถที่สองนั้นอุปทูต ตรีทูต มารอนเตลริศขุนนางฝ่ายกรมท่า ๑ นายชายบุตรอุปทูต ๑ รวม ๔ นาย ผู้กำกับเครื่องมงคลราชบรรณาการเสมียน ล่ามไป ๓ รถ ออกจากโฮเต็ลทางไมล์หนึ่งถึงที่โรงพักรถไฟ มีขุนนางฝ่ายทหารพลเรือนคอยรับทูตานุทูตอยู่ที่ท่ารถไฟหลายนาย

     แล้วมองติคนีเชิญทูตานุทูตให้เชิญพระราชสาส์นขึ้นรถไฟ ขุนนาง ที่มาคอยอยู่ที่นั้นก็ไปพร้อมกับทูตานุทูต ทาง ๑๒๐ ไมล์ ถึงที่พักรถไฟ ณ พระราชวังฟอเตลโปล ทูตานุทูตลงจากรถไฟแล้วเชิญพระราชสาส์นขึ้นรถเทียมม้า 4 ม้าทุกรถไปตามถนน ราษฏรยกธงตามหน้าต่างทุกตึกไปทาง ๓๐ เส้นถึงพระราชวัง มีปี่พาทย์ประโคมสำรับหนึ่ง ๓๖ คน มีทหารแต่งตัวถือปืนไรแฟนยืนข้างถนนข้างละ๒แถวเปนทหาร๒,๐๐๐คน ทหารใส่เสื้อเกราะขี่ม้ายืนหลังทหารปืนข้างละ ๒ แถวเปนทหาร๔๐๐ม้า รวมทหาร ๒,๔๐๐ คน กำแพงวังด้านทางทูตเข้านั้นเปนรั้วเหล็กยอดปิดทอง มีประตูใหญ่ ๔ ประตู รถทูตานุทูตเข้าไปในพระราชวังถึง บันไดเกย ทูตลงจากรถแล้ว ขุนนางพาทูตานุทูตขึ้นไปบนตำหนัก เข้าพระทวารลดเลี้ยวไปประมาณเส้นหนึ่ง มีทหารใส่เสื้อเกราะยืน ๒ แถวถือดาบถือขวานประมาณ ๕๐๐ คน ครั้นถึงห้องพระตำหนักแห่งหนึ่ง ขุนนางฝ่ายกรมวังออกมารับให้ทูตานุทูตหยุดพัก เปิดหีบพระราชสาส์น ออกแล้ว ราชทูตเชิญพระราชสาส์นในพระบวรราชวังรวมลงในพานพระราชสาส์นใหญ่ มองติคนีกับขุนนางกรมวังนำราชทูตเชิญพระบรมราชสาส์นแลพระบวรราชสาส์น กับทูตานุทูตเข้าไปถึงท้องพระโรง ที่เสด็จออก แล้วคลานตามลำดับเข้าไปถึงพระที่นั่ง ราชทูต ก็วางพานพระราชสาส์นลง ห่างกับที่สมเด็จพระเจ้าแอมเปอเรอเสด็จออกประทับอยู่นั้นประมาณ ๘ ศอก ทูตานุทูตพร้อมกันถวายบังคมครั้งหนึ่งแล้วหมอบอยู่ ราชทูตอ่านทูลเบิกถวายพระราชสาส์นเครื่องมงคล ราชบรรณาการเปนคำไทยก่อน แล้วบาดหลวงลุยวิศลอนนาดีล่ามอ่านแปลเปนคำฝรั่งเศสถวายจบแล้ว ๆ ทูตานุทูตพร้อมกันถวายบังคมอิกครั้งหนึ่ง

     สมเด็จพระเจ้าแอมเปอเรอมีรับสั่งตอบว่า ขอบพระทัยสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามทั้งสองพระองค์ ที่ได้รับทูตแลขุนนางเรือรบซึ่งเข้าไปกรุงเทพมหานครโดยความยินดี แล้วสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามแต่งทูตานุทูตให้เชิญพระราชสาส์นเครื่องมงคลราชบรรณาการมาเจริญทางพระราชไมตรีอิกนั้น ขอบพระทัยสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามเปนอันมากแต่ก่อนกรุงฝรั่งเศสกับกรุงสยามอยู่ไกลกัน เดี๋ยวนี้ฝรั่งเศสตีได้เมือง ไซ่ง่อนเขตแดนญวนเปนของฝรั่งเศส แผ่นดินก็ใกล้กันกับกรุงสยาม คอเวอนแมนต์ทั้งสองฝ่ายมีธุระการงารสิ่งใดจะได้ปรึกษาหารือกัน พระราชไมตรีก็จะได้สนิทกันมากทวีขึ้นไป ขอให้สมเด็จพระเจ้ากรุงสยาม ทั้งสองพระองค์ ทรงพระชนมายุยืนยาวให้มาก พระราชไมตรีทั้งสองพระนครจะได้ถาวรวัฒนาสืบไปภายหน้าชั่วฟ้าแลดิน ทูตถวายบังคมพร้อมกันอิกครั้งหนึ่ง แล้วราชทูตเชิญพานพระราชสาส์นเข้าไปถวายสมเด็จพระเจ้าแอมเปอเรอทรงรับต่อพระหัดถ์ แล้วส่งพระราชสาส์นให้มินิศเตอทูวแนลผู้สำเร็จราชการต่างประเทศ ราชทูตคลานถอยออกมาถึงที่เฝ้าทูตานุทูตถวายบังคมอิกครั้งหนึ่ง ขุนนางบอกว่าจะเสด็จขึ้นทูตานุทูตพร้อมกันถวายบังคมคลานถอยหลังออกมา แล้วมีรับสั่ง ให้ทูตานุทูตยืนขึ้นทุกคน สมเด็จพระเจ้าแอมเปอเรอแลแอมเปรศพระ มเหษีพระเจ้าลูกยาเธอเนโปเลียน เสด็จมาไต่ถามทุกข์สุขถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามทั้งสองพระองค์ แลพระบรมวงศานุวงศท่านเสนาบดีผู้ใหญ่แลทูตานุทูต แล้วรับสั่งให้หาตัวนายชายมาให้พระเจ้าลูกยาเธอเนโปเลียนจับมือนายชาย สมเด็จพระเจ้าแอมเปอเรอนั้นตรัสภาษา ฝรั่งเศส แอมเปรศพระมเหษีนั้นตรัสภาษาอังกฤษ แล้วเสด็จเลย ไปทอดพระเนตรเครื่องมงคลราชบรรณาการ รับสั่งว่าฝีมือช่างไทยทำ สิ่งลงยาลายสลักประดับเพ็ชร์ประดับพลอยงามกว่าของในประเทศอื่นแล้วเสด็จขึ้น...”

     เหตุการณ์ดังกล่าว นับเป็นเหตุการณ์สำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย และเป็นจุดเริ่มต้นสัมพันธไมตรีระหว่างสยามกับฝรั่งเศสที่สืบเนื่องยาวนานจนถึงปัจจุบัน

ภาพถ่ายทั้งหมดได้รับความอนุเคราะห์จากแหล่งข้อมูลของประเทศฝรั่งเศส โดยเฉพาะหอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส หรือ Bibliothèque nationale de France กรุงปารีส ซึ่งเป็นสถานที่เก็บรักษาภาพถ่ายหายากของคณะราชทูตสยามที่เดินทางไปประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. ๒๔๐๔ / ค.ศ. 1861

ภาพถ่ายคณะราชทูตสยามที่เดินทางไปเจริญทางพระราชไมตรี สมัยรัชกาลที่ ๔ พุทธศักราช ๒๔๐๔ ทั้งหมดนี้เก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (The Bibliothèque nationale de France) ณ กรุงปารีส

ท่านผู้ใดสามารถอ่านบุคคลในภาพได้ กรุณาช่วยอ่านภาพได้ไหมครับ ขอบคุณมากครับ

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53120260b.item

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53245917p.item

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53120259z.item

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53245919k.item

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b532459167.item

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b532459184.item

บทความต้นฉบับ : https://www.finearts.go.th/promotion/view/26233-ย้อนรอยแผ่นดินพระจอมเกล้าฯ--เรื่องเล่าจากพงศาวดาร--ตอนที่-๒-ราชทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศส

_____________

Retracing the Land of King Mongkut: Stories from the Royal Chronicles
The Siamese Royal Envoys to France

Photographs of the Siamese royal embassy sent to renew diplomatic friendship during the reign of King Rama IV in B.E. 2404 / A.D. 1861 are preserved at the Bibliothèque nationale de France in Paris.

Retracing the Land of King Mongkut: Stories from the Royal Chronicles

The Siamese Royal Envoys to France

The Kingdom of Siam and France first established relations during the Ayutthaya period, in the reign of King Narai the Great and King Louis XIV of France. In B.E. 2228 / A.D. 1685, Louis XIV sent a royal embassy to Siam to establish friendly relations. Later, the Siamese royal envoy Kosa Pan travelled to Versailles to attend an audience with Louis XIV in B.E. 2229 / A.D. 1686.

After the reign of King Narai, relations between Siam and France declined. It was not until the Rattanakosin period, during the reign of King Mongkut, Rama IV, that diplomatic relations between Siam and France began again. Following Siam’s treaty with the United Kingdom, known as the Bowring Treaty, other Western nations gradually came to conclude similar treaties with the Kingdom of Siam.

France, then under Emperor Napoleon III, sent an envoy to Siam to renew diplomatic friendship. In response, King Mongkut resolved to appoint a Siamese royal embassy to carry royal letters and auspicious royal gifts to the Emperor. Thus, in B.E. 2404 / A.D. 1861, His Majesty graciously commanded that a royal embassy be sent to France.

The mission was led by Phraya Si Phiphat (Phae Bunnag) as Royal Envoy, Chao Muen Waiworanat (Won Bunnag)as Deputy Envoy, and Phra Narong Wichit (Chon Bunnag) as Third Envoy. They carried royal letters and auspicious royal gifts to be presented to the Emperor at the Palace of Fontainebleau.

The Royal Chronicle of the Rattanakosin Kingdom by Chaophraya Thiphakorawong (Kham Bunnag) does not record this event. However, details appear in Prachum Phongsawadan, Part 30, in the memorandum of Phra Narong Wichit (Chon Bunnag) concerning the Thai royal embassy to France during the reign of Rama IV in the Year of the Rooster, B.E. 2404 / A.D. 1861. The account describes the audience with Emperor Napoleon III as follows:

“On Thursday, the fifth waning day of the eighth lunar month, at eight o’clock in the morning, Montigny brought officials to receive the auspicious royal gifts and set them up at the Palace of Fontainebleau. The Royal Envoy therefore assigned Luang Intharamontri and Khun Maha Sitthiwahan to dress according to their ranks and accompany the gifts in order to arrange them properly.

At half past two in the afternoon, Monsieur Vaillant, a military official; Monsieur de Montigny; and a foreign affairs official came in three carriages to receive the envoys at the hotel. There were five carriages, each drawn by four horses. The coachmen wore hats with golden plumes and gold-embroidered jackets, two coachmen to each carriage.

The Royal Envoy, Deputy Envoy, and Third Envoy dressed in formal court attire. They wore sanap-phlaotrousers, gold brocade lower garments, golden belts, inner garments of gold brocade, and outer robes edged with gold. The Royal Envoy wore a sword with a gold enamelled scabbard and a hat bearing the royal emblem of King Mongkut set with diamonds. The Deputy Envoy wore a sword with a partly gold and partly nak scabbard set with gems, and a hat bearing the royal emblem of King Mongkut set with rubies. The Third Envoy wore a sword with a gilded scabbard and a ceremonial hat bearing the gold emblem of King Pinklao.

Father Louis Larnaudie, Nai Sanphawichai, Muen Chakkrawichit, Nai Sombun, son of the Royal Envoy, Nai Chai, son of the Deputy Envoy, Khun Sombatbodi, Luang Chatisurin, Khun Chon Chentale, the interpreter, Nai Pia, interpreter to the pages, and Nai Iam, a page, twelve persons in all, dressed according to their ranks.

The first carriage carried the Royal Envoy, who bore the chest containing the royal letter. Accompanying him were Monsieur Vaillant, Monsieur de Montigny, and Father Louis Larnaudie. In the second carriage were the Deputy Envoy, the Third Envoy, a foreign affairs official, and Nai Chai, son of the Deputy Envoy, four persons in all. The officials supervising the royal gifts, clerks, and interpreters travelled in three further carriages.

They departed from the hotel and travelled about one mile to the railway station. Many military and civil officials were waiting to receive the envoys at the station.

Monsieur de Montigny then invited the envoys to carry the royal letter onto the train. The officials waiting there travelled together with the envoys. After a journey of 120 miles, they arrived at the railway stop for Fontainebleau Palace. The envoys alighted from the train and carried the royal letter into horse-drawn carriages, each drawn by four horses.

Along the road, people raised flags from the windows of every building. After travelling about thirty sen, they reached the palace. There was a musical ensemble of thirty-six musicians. Soldiers in uniform stood holding rifles in two rows on each side of the road, amounting to 2,000 soldiers. Behind them stood armoured cavalry, two rows on each side, amounting to 400 horses. Altogether there were 2,400 soldiers.

The palace wall on the side through which the envoys entered was an iron fence with gilded finials and four great gates. The carriages of the envoys entered the palace and arrived at the carriage steps. The envoys alighted, and officials led them up into the palace. Passing through winding doorways for about one sen, they saw armoured soldiers standing in two rows, holding swords and axes, about 500 men in number.

When they reached one of the palace rooms, officials of the royal household came out to receive them and asked the envoys to pause. The chest containing the royal letters was opened. The Royal Envoy placed the royal letter from the Front Palace together with the main royal letter upon a large tray.

Monsieur de Montigny and palace officials then led the Royal Envoy, carrying the royal letters from the King and the Front Palace, together with the envoys, into the throne hall where the Emperor was holding audience.

The envoys crawled forward in order of rank until they reached the throne. The Royal Envoy placed the tray of royal letters about eight sok from where the Emperor was seated. The envoys prostrated themselves once and remained kneeling.

The Royal Envoy read aloud the formal presentation of the royal letters and auspicious royal gifts in Thai. Father Louis Larnaudie then read the French translation. When this was completed, the envoys again prostrated themselves.

The Emperor replied that he thanked both Kings of Siam for having received the French envoys and naval officers who had gone to Bangkok with such goodwill. He further thanked the Kings of Siam for sending envoys with royal letters and auspicious royal gifts in order to renew diplomatic friendship.

He said that France and Siam had formerly been far apart, but now that France had taken Saigon and parts of Vietnam, French territory was closer to Siam. The governments of both sides would therefore be able to consult one another on matters of mutual concern, and their friendship would become ever closer.

He wished both Kings of Siam long life, and expressed the hope that the friendship between the two kingdoms would endure and flourish forever.

The envoys prostrated themselves once more. The Royal Envoy then carried the tray of royal letters forward and presented it to the Emperor, who received it with his own hands before passing the letters to the Minister of Foreign Affairs.

The Royal Envoy crawled backwards to his place. The envoys prostrated themselves again. Officials announced that the Emperor was about to rise, and the envoys again prostrated themselves while crawling backwards. The Emperor then commanded that all the envoys stand.

The Emperor, the Empress, and the Prince Imperial Napoleon came forward to ask after the health of the two Kings of Siam, the royal family, the senior ministers, and the envoys. The Emperor asked for Nai Chai to be brought forward so that the Prince Imperial Napoleon could shake his hand.

The Emperor spoke in French, while the Empress spoke in English. They then proceeded to inspect the auspicious royal gifts. The Emperor remarked that the craftsmanship of the Thai artisans, especially the enamelled, carved, diamond-set, and gem-set objects, was more beautiful than that of other countries. He then withdrew...”

This event was an important moment in Thai history and marked the beginning of the renewed friendship between Siam and France, a relationship that has continued to the present day.

Photographs of the Siamese royal embassy sent to renew diplomatic friendship during the reign of King Rama IV in B.E. 2404 / A.D. 1861 are preserved at the Bibliothèque nationale de France in Paris.

All photographs are courtesy of the French sources, particularly the Bibliothèque nationale de France, Paris, where these rare images of the Siamese royal embassy to France in 1861 are preserved.

For anyone who is able to identify the individuals in the photographs, I would be very grateful for your help in reading and identifying the images. Thank you very much.

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53120260b.item
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53245917p.item
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53120259z.item
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53245919k.item
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b532459167.item
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b532459184.item

Original article:
https://www.finearts.go.th/promotion/view/26233-ย้อนรอยแผ่นดินพระจอมเกล้าฯ--เรื่องเล่าจากพงศาวดาร--ตอนที่-๒-ราชทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศส

Please subscribe via the link below to follow original creative work, fashion-history research, and cultural heritage preservation through AI technology by AI Fashion Lab, London. The page explores the past through new dimensions of image restoration, image creation, and digital artistic storytelling.

https://www.facebook.com/aifashionlab/subscribe/

#aifashionlab #AI #aiartist #aiart #aifashion #aifashiondesign #aifashionstyling #aifashiondesigner #fashion #fashionhistory #historyoffashion #fashionstyling #fashionphotography #digitalfashion #digitalfashiondesign #digitalcostumedesign #digitaldesign #digitalaiart #ThaiFashionHistory #ThaiFashionAI #thailand #UNESCO

_____________

เรียนเชิญกด Subscribe ได้ที่ลิงก์นี้ครับ เพื่อร่วมติดตามงานสร้างสรรค์ต้นฉบับ งานวิจัยประวัติศาสตร์แฟชั่น และผลงานอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมด้วยเทคโนโลยี AI ของ AI Fashion Lab, London ซึ่งมุ่งตีความอดีตผ่านมิติใหม่ของการบูรณะภาพ การสร้างสรรค์ภาพ และการเล่าเรื่องด้วยศิลปะเชิงดิจิทัล https://www.facebook.com/aifashionlab/subscribe/

#aifashionlab #AI #aiartist #aiart #aifashion #aifashiondesign #aifashionstyling #aifashiondesigner #fashion #fashionhistory #historyoffashion #fashionstyling #fashionphotography #digitalfashion #digitalfashiondesign #digitalcostumedesign #digitaldesign #digitalaiart #ThaiFashionHistory #ThaiFashionAI #thailand #UNESCO