พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗
ภาพที่ผ่านการบูรณะและสร้างสรรค์ด้วยเทคโนโลยี AI ภาพนี้ เป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ ทรงฉลองพระองค์เต็มยศ เครื่องแบบทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
และทรงถือ พระคฑาจอมพล (คฑาช้างสามเศียร) เป็นพระคฑาเครื่องต้นของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสำเร็จวิชาการทหารบกมาจากประเทศอังกฤษ ทั้งยังได้ทรงเข้าประจำการเป็นนายร้อยตรีกิตติมศักดิ์แห่งกองทัพอังกฤษที่กองทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์ในระหว่างนั้น ในส่วนของสยาม ทรงดำรงพระยศเป็นนายร้อยตรีนอกกอง กรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ และนายร้อยโทนอกกองกรมทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์ในเวลาต่อมา
ครั้นเสด็จกลับถึงประเทศไทยเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๔๕๗ (ค.ศ. ๑๙๑๔) แล้ว ได้ทรงเข้ารับราชการกองทัพบกในตำแหน่งนายทหารคนสนิทของจอมพล สมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงศ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ องค์เสนาบดีทหารบก ต่อมาทรงได้รับพระราชทานเลื่อนพระยศเป็นนายร้อยเอก ประจำกรมบัญชาการกองทัพน้อยที่ ๒ ในตำแหน่งนายทหารเสนาธิการ
ต่อมาทรงลาราชการเพื่อผนวช ณ อุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ใน พ.ศ. ๒๔๖๐ (ค.ศ. ๑๙๑๗) โดยมีสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ (ปัจจุบันคือสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ แล้วเสด็จไปประทับจำพรรษา ณ พระตำหนักปั้นหยา วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ทรงได้รับฉายาว่า “ปชาธิโป” ในระหว่างที่ผนวชนั้น สมเด็จพระอุปัชฌาย์ทรงปรารภว่า พระองค์เป็นพระอนุชาพระองค์เล็ก ถึงอย่างไรก็คงไม่มีเหตุจำเป็นที่จะต้องเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นแน่ ดังนั้นจึงทรงชวนให้พระองค์อยู่ในสมณเพศตลอดไป เพื่อจะได้ช่วยปกครองสังฆมณฑลสืบไป แต่พระองค์ได้ปฏิเสธ เนื่องจากในขณะนั้นพระองค์ทรงพอพระทัยที่จะอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ มากกว่า
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงขอหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ ต่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีอภิเษกสมรสพระราชทาน ณ วังสุโขทัย โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานที่ดินสำหรับสร้างตำหนักเป็นเรือนหอ และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักพระราชทาน
พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้น ณ พระที่นั่งวโรภาษพิมาน พระราชวังบางปะอิน เมื่อวันที่ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๖๑ (ค.ศ. ๑๙๑๘) นับเป็นการอภิเษกสมรสครั้งแรกหลังการตรากฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการเสกสมรสแห่งเจ้านายในพระราชวงศ์ และถือเป็นการสมรสแบบตะวันตก โดยมีการถามความสมัครใจของคู่สมรส
ภายหลังทรงพระประชวรเรื้อรัง จำเป็นต้องลาราชการไปพักรักษาพระองค์ในสถานที่ที่มีอากาศเย็นตามคำแนะนำของคณะแพทย์ จึงเสด็จไปรักษาพระองค์ ณ ทวีปยุโรป ใน พ.ศ. ๒๔๖๓ (ค.ศ. ๑๙๒๐) ครั้นหายประชวรแล้ว ทรงเข้าศึกษาวิชาการที่โรงเรียนนายทหารฝ่ายเสนาธิการฝรั่งเศส ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และเสด็จกลับประเทศไทยใน พ.ศ. ๒๔๖๔ (ค.ศ. ๑๙๒๑)
หลังจากนั้นอีก ๔ ปี ทรงเข้ารับราชการในตำแหน่งปลัดกรมเสนาธิการทหารบก และเลื่อนพระยศเป็นนายพันเอก ผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ ๒ รวมทั้งเป็นผู้บังคับการพิเศษกรมทหารปืนใหญ่ที่ ๒
ด้วยพระวิริยะอุตสาหะและสติปัญญา ทรงปรากฏพระเกียรติคุณจนสามารถรับราชการสำคัญสนองพระเดชพระคุณ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระบรมราชโองการเลื่อนกรมขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ชเนศรมหาราชาธิราช จุฬาลงกรณนาถวโรรส อุดมยศอุกฤษฐศักดิ์ อุภัยปักษนาวิล อสัมภินชาติพิสุทธิ์ มหามกุฎราชพงศบริพัตร บรมขัตติยมหารัชฎาภิสิญจน์พรรโษทัย มงคลสมัยสมากร สถาวรวรัจฉริยคุณ อดุลยราชกุมาร กรมหลวงสุโขทัยธรรมราชา เมื่อวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๘ (ค.ศ. ๑๙๒๕) ก่อนพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจะเสด็จสวรรคตเพียงไม่กี่วัน
__________
His Majesty King Prajadhipok, Rama VII
(พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7)
This AI-restored and creatively enhanced image is a royal photograph of His Majesty King Prajadhipok, Rama VII (พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7), wearing the full-dress uniform of the Royal Page Guards Regiment (เครื่องแบบทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์). He is shown holding the Field Marshal’s baton, known as the Three-Headed Elephant Baton (พระคฑาจอมพล หรือ คฑาช้างสามเศียร), which was one of the royal ceremonial batons of His Majesty King Chulalongkorn, Rama V (พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5).
King Prajadhipok received his military education in England. During that period, he also served as an honorary second lieutenant in the British Army, attached to the Royal Horse Artillery. In Siam, he held the rank of second lieutenant attached to the Royal Page Guards Regiment (กรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์), and was later appointed first lieutenant attached to the Royal Artillery Regiment (กรมทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์).
After returning to Siam on 20 April 1914, he entered service in the Royal Siamese Army as an aide-de-camp to Field Marshal Prince Chakrabongse Bhuvanath, Prince of Phitsanulok (จอมพล สมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงศ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ), who was then Minister of War. He was subsequently promoted to the rank of captain and assigned to the headquarters of the 2nd Army Corps as a staff officer.
In 1917, he took leave from military service in order to enter the monkhood at the ordination hall of Wat Phra Si Rattana Satsadaram (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม). His preceptor was Somdet Phra Maha Samana Chao Krom Phraya Vajirananavarorasa (สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส), while Prince Krom Muen Chinaworasiriwat (พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์), later Somdet Phra Maha Samana Chao Krom Phra Chinaworawisutthithewarayawong (สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์), served as his instructor in the formal act of ordination. He then resided during the rains retreat at Phra Tamnak Panya, Wat Bowonniwet Vihara (พระตำหนักปั้นหยา วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร), and received the monastic name “Prajadhipo” (ปชาธิโป).
During his time in the monkhood, his preceptor observed that, as the youngest royal brother, there was little likelihood that he would ever be required to ascend the throne. He therefore encouraged the prince to remain permanently in the monkhood, so that he might assist in the governance of the Buddhist ecclesiastical community. The prince declined, however, as he wished at that time to marry Princess Rambai Barni Svastivatana (หม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์).
His Majesty King Vajiravudh, Rama VI (พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6), formally requested Princess Rambai Barni’s hand in marriage from Prince Svasti Sobhana, Prince Svastivatana Visishtha (สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์). The King graciously arranged for the royal marriage ceremony to take place at Sukhothai Palace (วังสุโขทัย). He also granted land for the construction of a residence as the couple’s marital home, while Queen Saovabha Phongsri, the Queen Mother (สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ), graciously commissioned the building of the residence as a royal gift.
The royal wedding ceremony took place at the Warophat Phiman Throne Hall, Bang Pa-In Palace (พระที่นั่งวโรภาษพิมาน พระราชวังบางปะอิน), on 26 August 1918. It was the first royal marriage to take place after the promulgation of the Palace Law on Marriage among Members of the Royal Family. It was also regarded as a Western-style marriage, as the consent of both bride and groom was formally asked.
Later, King Prajadhipok suffered from a chronic illness and was obliged to take leave from military service in order to recuperate in a cooler climate, as advised by his physicians. He therefore travelled to Europe in 1920. After his recovery, he studied at the French Army Staff College in Paris, France, and returned to Siam in 1921.
Four years later, he resumed military service as Deputy Director of the Army General Staff Department. He was promoted to the rank of colonel and appointed commander of the 2nd Army Division, as well as special commander of the 2nd Artillery Regiment.
Through his diligence, perseverance, and intelligence, he earned a distinguished reputation and was able to serve King Vajiravudh with distinction in important royal and military duties. His Majesty King Vajiravudh therefore issued a royal command elevating him to the rank and title of Somdet Phra Chao Nong Ya Thoe Chao Fa Prajadhipok Sakdidej, Chanesorn Maharajadhiraj, Chulalongkornnath Wororos, Udomyot Ukrithasak, Ubhaipak Nawil, Asambhinachati Phisut, Maha Makut Ratchaphongs Boriphat, Borom Khattiya Maharatchada Phisin Phansothai, Mongkhon Samai Samakon, Sathawon Waratchariya Khun, Adunlayaratchakuman, Krom Luang Sukhothai Thammaracha (สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ชเนศรมหาราชาธิราช จุฬาลงกรณนาถวโรรส อุดมยศอุกฤษฐศักดิ์ อุภัยปักษนาวิล อสัมภินชาติพิสุทธิ์ มหามกุฎราชพงศบริพัตร บรมขัตติยมหารัชฎาภิสิญจน์พรรโษทัย มงคลสมัยสมากร สถาวรวรัจฉริยคุณ อดุลยราชกุมาร กรมหลวงสุโขทัยธรรมราชา) on 15 November 1925, only a few days before King Vajiravudh’s death.
__________
เรียนเชิญกด Subscribe ได้ที่ลิงก์นี้ครับ เพื่อร่วมติดตามงานสร้างสรรค์ต้นฉบับ งานวิจัยประวัติศาสตร์แฟชั่น และผลงานอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมด้วยเทคโนโลยี AI ของ AI Fashion Lab, London ซึ่งมุ่งตีความอดีตผ่านมิติใหม่ของการบูรณะภาพ การสร้างสรรค์ภาพ และการเล่าเรื่องด้วยศิลปะเชิงดิจิทัล https://www.facebook.com/aifashionlab/subscribe/
#aifashionlab #AI #aiartist #aiart #aifashion #aifashiondesign #aifashionstyling #aifashiondesigner #fashion #fashionhistory #historyoffashion #fashionstyling #fashionphotography #digitalfashion #digitalfashiondesign #digitalcostumedesign #digitaldesign #digitalaiart #ThaiFashionHistory #ThaiFashionAI #thailand #UNESCO
